Malowanie na desce.

Uczniowie  uczęszczający na zajęcia artystyczne zmierzyli się z tematem malowania na desce.  Ćwiczenia poprzedziły filmy – tutoriale z zakresu ukraińskich malowideł ludowych. Mieszania kolorów i metod ich przenoszenia.  Młodzież bierze udział w programie  Leśne przemiany a to ćwiczenie to trening przed malowaniem według wymyślonych motywów  o polskiej przyrodzie, które już niedługo będziemy mogli zobaczyć jako ingerencję w przestrzeń szkolną.

Zajęcia umożliwiły zapoznanie się z możliwościami technicznymi w zakresie stosowanych farb: akrylu, tempery oraz zmiany powierzchni: tektura, drewno.  Sztuka ludowa to źródło inspiracji, pozwalające na zapoznanie z prostymi formami pracy przynoszącymi określony efekt, czasem bardzo charakterystyczny dla omawianego regionu.  Już od przyszłego tygodnia zapraszamy na wystawę desek na holu drugiego pietra w Zespole Szkół Salezjańskich w Poznaniu.

Malowanie na desce sięga czasów odległych. Sztuka ta istniała w czasach Bizancjum. Święte drzewo, na którego powierzchni notowano ważne informacje wymagało specjalnego traktowania. Kanon, który towarzyszy malowaniu ikon nakazywał używania drewna cedrowego do przedstawień religijnych, gdyż uznawano je za święte. Obowiązywała ścisła reguła pisania ikon, nie dostępna dla przeciętnych twórców.

Warsztat plastyczny nie odnosi się bezpośrednio do przestawień religijnych ale funkcjonuje w sferze poszukiwań symbolicznych, regionalnych i formalnych odpowiednich dla motywów kształtujących unikalne wzory. Tak więc, zacznijmy od początku, co było na początku, zbierzmy wszystkie symbole czy motywy i stwórzmy osobiste wypowiedzi. Powstanie układ kompozycyjny o bardzo indywidualnym kontekście. Deska do krojenia, ten przedmiot codzienny obecny jest w każdym domu, to on będzie podkładem do stwarzanego malowidła.

W dobie produkcji przemysłowej ilość wzorów, które towarzyszą nam w życiu jest ogromna. Są też takie, które z pewnych przyczyn są dla nas bliskie na tych się skoncentrujemy. Bywają to motywy ubraniowe, dekoracyjne, szlaczki, wzorki i to właśnie one zostaną wpisane w nasze koncepcje. Istnieją wzory rodzinne lub regionalne, które świadczą o naszej tożsamości. Bogactwo wzornictwa często o zgrafizowanych, syntetycznych kształtach na których syntezę pracowały minione pokolenia, lub zredukowane do linii o różnych grubościach różniących się jedynie kolorem. Przypominają o czasach odległych i bezpośrednio odwołują się do naszej pamięci. Właśnie ta zdolność naszego umysłu wyróżnia nas jako Homo Sapiens.

Człowiek przez tysiące lat swego bytowania wytwarzał, tworzył w oparciu o otaczające zjawiska. Wykształcił system znaków, komunikatów powszechnie rozpoznawalnych oraz symboli ukazujących idee. Potrzeby nawet nieuświadamiane są kluczem interpretacji tych zapisów.

Zaproponowany warsztat to alternatywny kierunek, wymaga od protezowania pewnych treści. Uświadomienia, że niezależnie gdzie żyjemy pozostajemy otoczeni przez motywy i symbole. Świat poprzez nie jest nieskończenie bogaty a od nas zależy jakość przekazania prawd o nas samych potomnym.

Do wykonania pracy potrzebna drewniana deseczka do krojenia, farby temperowa lub akryle (można pokusić się o jajko jako spoiwo), lakier bezbarwny i pędzle.

Ewaluacja dopuszcza stosowanie innych użytecznych przedmiotów np.; łyżek typu „chochla” , drewnianych nożyków, zabawek, klocków itp. Warto pracować samodzielnie ale zajęcia te są wspaniałym spotkaniem rodzinnym zwłaszcza w grupie wielopokoleniowej.

Wzór rodzinny może nie być już możliwy do otworzenia, wtedy warto odwołać się do motywów regionalnych, przyrodniczych danego regionu. Powrócić do korzeni a także kultury wsi i etnografii.

Prace w galerii.